18-05 "Lang én kort"

Lang én kort
AMSTERDAM -  Voor de lange termijn beleggen is uit, stellen veel 'deskundigen’. Dit terwijl allerlei theorieen stellen dat dit wel een hoger rendement oplevert. Nu geloof ik dat ook, maar vooral omdat mensen slechte beleggers zijn; geneigd om te kopen als koersen hoog staan en te verkopen als koersen laag staan. Als je voor de lange termijn belegt, haal je die dure emotie uit de belegger.

Door onder meer de globalisering en de ’overkill’ aan informatie worden effectenmarkten echter steeds beweeglijker. Dat werkt op korte termijn beleggen in de hand. Waarbij emotie dus weer een belangrijke rol speelt. Vastgoed lijkt bij uitstek een langetermijnbelegging. Het beschermt tegen inflatie en je bent redelijk zeker van een goed rendement uit de huurstromen. Op lange termijn heb je waarschijnlijk ook nog een waardestijging van het pand te pakken. Beursgenoteerde vastgoedaandelen kunnen op korte termijn echter fors in koers bewegen. Zo kocht ik vorige week een vastgoedaandeel met de gedachte dat de koers 30% kon stijgen op (middel)lange termijn. Naast een dividendrendement van 11% op de instapkoers. De koers klom echter al heel snel 30% hoger en we kregen zelfs 11% dividend uitgekeerd. Wat te doen?

Wij hebben onze gedachten opgemaakt: verkopen en de winst pakken. Toch ben ik een langetermijnbelegger, omdat ik een visie heb op de vastgoedmarkten voor de lange termijn. Maar je kunt je ogen niet sluiten voor actuele gebeurtenissen op de markt. Daar moet je op inspelen. In die zin ben je weer een kortetermijnbelegger. Ook hou je daardoor cruciale feeling met de markt, wat weer tot betere resultaten leidt. En wat maakt het uiteindelijk ook uit of je voor een periode van zeven jaar of één jaar belegt? Als de resultaten maar goed zijn.